verder schrijven

Ik ga nu nog wat verder schrijven terwijl Azureus blijft werken (Desperate Housewives is bijna gedaan).

Ik heb net een nieuwe cd gedownload, de nieuwe van McFly, Motion in the Ocean. Tot hiertoe is het een echte aanrader, maar ik hou dan ook wel van hun stijl.

Heeft er iemand Stormbreaker al gezien? Het is een verfilming van het boek Bolbliksem van Anthony Horowitz. Het gaat over een jongen, Alex Rider, die door MI6 (de Engelse geheime dienst van Engeland) eropuit wordt gestuurd om een fabriek te infiltreren nadat zijn oom is vermoord. Anthony Horowitz heeft een zalige stijl van schrijven, en in tegenstelling tot vele andere boekverfilmingen heeft hij zelf het filmscenario geschreven. En hij had daar al ervaring mee, want hij heeft verschillende tv-scenarios geschreven, waaronder 1 voor Midsomer Murders die ik altijd onthouden heb.
Anyway, in Stormbreaker speelt Damian Lewis mee, een zalige acteur. Hij kan zowel comedy als drama spelen, en is begonnen bij The Royal Shakespeare Company. Hier is een site met veel info over hem: www.damian-lewis.com

Dat is het zowat voor nu, ik denk dat ik uitgepraat ben, misschien tot later als ik nog iets bedenk.

Winnie

eindelijk

Eindelijk is het mij gelukt terug in te loggen en om terug te posten.
Eigenlijk weet ik niet goed wat te zeggen nu ik het eindelijk terug kan, hoe dom is dat?

Mijn computer doet raar, wat vervelend is. Programma’s willen niet opstarten, Azureus aanvaardt geen nieuwe torrents (daar gaan mijn programma downloads )

Oh, ik ben verslaafd geraakt aan CSI. Elke paar maanden heb ik een nieuw programma dat ik veel bekijk. Vorig jaar december was het Lost, daarna Grey’s Anatomy, Firefly, Veronica Mars, Prison Break en nu dus CSI. Ik keek vroeger al naar CSI, maar vooral naar CSI Miami omdat dat op redelijker uren werd uitgezonden dan CSI. CSI is beter, het heeft geen irritante David Caruso en het toont veel meer de details. Ook, de eeuwige romanticus die ik ben, hou ik van de relatie tussen Grissom en Sarah.
Ik zal straks verder schrijven want de pc gaat het bijna begeven.

Winnie

Procedure

Jouw gedicht voor mij

geen drukpersmisdrijf

en dus verwezen ze je door

naar de correctionele rechtbank.

De juryleden zeiden dat je schuldig was

aan nog veel meer

en ik wees hen op de verzachtende omstandigheden

heel even was ik advocaat

Daarna werd ik terug naar mijn plaats geleid,

waar het slachtoffer zitten moet

Je probeerde nog een procedurefout te pleiten

Tevergeefs

De hamer galmde door de zaal.

Een groot schrijver – Kees Ouwens

Een groot schrijver

Ik legde mijn pen neer en begaf mij naar buiten.

Daar keek ik omhoog en zag de sterren.

Het was een stille nacht.

Ik ben een groot schrijver dacht ik.

Toen begaf ik mij weer naar binnen,

om die regel op te schrijven

en er schoot mij een traan te

binnen, die op mijn schrift viel.

Ik huilde om de waarheid.

Geschilderde kamer

Mijn kamer is eindelijk helemaal geschilderd en ziet nu prachtig blauw. Het heeft een week en een half geduurd van behangpapier afstomen tot vloer schoonschrobben.

Nu moet ik zien hoe ik hem wil inrichten, want zoals altijd zit ik met het probleem, opslagruimte. Ik heb te veel boeken, cd’s en dvd’s. We zullen wel zien.

Als het helemaal af is, zal ik hier wat foto’s posten.

Vlees?!

Een stille avond voor een drukke dag. Morgen, ja morgen. Het komt. Veel zin heb ik niet denk ik. Denk ik. Ja, ik heb de job nog net op het laatste moment gevonden. Maandag jongstleden proef gedaan. Het ging goed. Nu nog. Maar één foutje, gelukkig maar één! Toch, maar één foutje voor heel de maand: Welk vlees wilt u mevrouw? Kan het U nog eens herhalen, of aanduiden?! Tjah, geen of weinig vlees eten, het heeft ook zo zijn nadelen.

Under the rose – Walter de la Mare

De meesten weten wel dat dit mijn absolute favoriete gedicht is. Ik heb het eerst gelezen in een boek van Tonke Dragt in een Nederlandse vertaling, maar zoals wel vaker is het origineel toch het best.

The song of the wanderer.

Nobody, nobody told me

What nobody, nobody knows

But now I know where the rainbow ends

I know where there grows

A Tree, that’s called the Tree of Life

I know where there flows

The river of All-Forgotteness

And where the lotus blows

And I, I’ve trodden the forest

Where, in flames of gold and rose,

To burn and then arise again

The Phoenix goes.

Nobody, nobody told me

What nobody, nobody knows

Hide thy face in a veil of light

Put on thy silver shoes

Thou art the stranger I know best

Thou art the sweet heart, who

Came from the land between Wake and Dream

Cold with the morning dew.

Eindelijk

Eindelijk kan ik hier iets typen, goed gedaan Laguz.

Een blogje voor…

NeVRoThWeN

‘n Beetje uitleg

In deze categorie is het de bedoeling om (mooie) gedichten te posten. Deze mogen van auteurs zijn, maar ook zelfgemaakte!